ياد خدا و اولياي او

 در روايات ياد خدا و اولياي او، عبادت معرفي شده: 

سَعْدِ بْنِ طَرِيفٍ عَنِ الْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص ذِكْرُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِبَادَةٌ وَ ذِكْرِي عِبَادَةٌ وَ ذِكْرُ عَلِيٍّ عِبَادَةٌ وَ ذِكْرُ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ عِبَادَةٌ الْخَبَرَ (مستدرك‏ الوسائل/ج5/ص283) 

ابن عباس مي گويد: پيامبر اکرم فرمود: ياد خدا عبادت است و ياد من عبادت است و ياد علي عبادت است و ياد امامان که از فرزندان او هستند عبادت است. 

در رواياتي ديگر هم علاوه بر نگاه به چهره امير المؤمنين (ع) ، نگاه مهربانانه به چهره والدين ، نگاه به قرآن و نگاه به خانه خدا (کعبه) نیز عبادت شمرده شده است. 

الْخَرْكُوشِيُّ فِي شَرَفِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ كَانَ النَّاسُ يُصَلُّونَ وَ أَبُو ذَرٍّ يَنْظُرُ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع فَقِيلَ لَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ص يَقُولُ النَّظَرُ إِلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عِبَادَةٌ وَ النَّظَرُ إِلَى الْوَالِدَيْنِ بِرَأْفَةٍ وَ رَحْمَةٍ عِبَادَةٌ وَ النَّظَرُ فِي الْمُصْحَفِ عِبَادَةٌ وَ النَّظَرُ إِلَى الْكَعْبَةِ عِبَادَةٌ (بحارالأنوار،ج38/ص199) 

ابوسعيد الخرکوشي النيشابوري (المتوفي 407) عالم سني در کتابش «شرف المصطفي» از ابوذر روايت مي کند که پيامبر اکرم فرمود نگاه به چهره امير المؤمنين (ع) و نگاه مهربانانه به چهره والدين و نگاه به قرآن و نگاه به خانه خدا (کعبه)، عبادت است.

دستور ذکر حق از قرآن کریم

إِنَّا نحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْك الْقُرْءَانَ تَنزِيلاً(23)
فَاصبرْ لِحُكمِ رَبِّك وَ لا تُطِعْ مِنهُمْ ءَاثِماً أَوْ كَفُوراً(24)
وَ اذْكُرِ اسمَ رَبِّك بُكْرَةً وَ أَصِيلاً(25)
وَ مِنَ الَّيْلِ فَاسجُدْ لَهُ وَ سبِّحْهُ لَيْلاً طوِيلاً(26)

سوره انسان

  23مسلما ما قرآن را بر تو نازل كرديم .
  24پس درحكم پروردگارت شكيبا باش ، و از هيچ گنهكار و كافرى از آنان اطاعت مكن .
  25و نام پروردگارت را هر صبح و شام به ياد آور.  26و در شبانگاه براى او سجده كن ، و مقدارى طولانى از شب ، او را تسبيح گوى

سنایی و صفات باری تعالی

ای خدایی که بجز تو ملک‌العرش ندانم

بجز از نام تو نامی نه برآید به زبانم

بجز از دین و صنعت نبود عادت چشمم

بجز از گفتن حمدت نبود ورد زبانم

ادامه نوشته